 |
РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ
|
|
Вобразы мілыя роднага краю,
Смутак і радасьць мая!..
Якуб Колас
|
|
|
|
|
|
|
Твары родныя, беларускія, Як дубы стаяць дзецюкі. Скуль вусатыя і бязвусыя Апынуліся мастакі? Зь дзіўнай радасьцю я іх ўбачыла, Росным лугам зрабіўся зал, Мільганула ў сэрцы спадчына, Што жыве на іх абразах. Недзе словы мае падзеліся, Спраў сур'ёзных будзённы працяг, Толькі думы шчасьцем кудзеляцца, Бо іх рукі ў маіх руках. I гляджу: як калісьць – сямейка... Подых часу даўні, сьвяты. Толькі сьлёзы дрыжаць на вейках, Быццам ўсталі з магіл браты...
|
|
|
|
Падабаецца
Не падабаецца
|
|
2009–2020. Беларусь, Менск.
|
|
|